Sandıklı Hüdai’de Suyun Buharla Yazdığı Sabah

Sandıklı ovasında gün henüz tam aydınlanmadan Hüdai yönüne çıktım. Bozkırın sabah ayazı yüzü keserken suyun üzerinden yükselen buhar, araziye ince bir perde çekiyordu. Aynı anda hem kışa hem yaza benzeyen bu görüntü, ilçenin termal kimliğini tek karede anlatıyor: Toprak soğuk, su sıcak; sessizlik ise ikisinin arasında asılı.

Kültür Portalı, Hüdai Kaplıcası’nı Sandıklı’nın yaklaşık dokuz kilometre güneybatısında, geçmişi eski dönemlere uzanan önemli termal merkezlerden biri olarak anlatıyor. Çevrede suyun iyileştirici olduğuna dair kuşaktan kuşağa aktarılan hikâyeler de var. Bu anlatıları tıbbi bir vaat gibi değil, insanların sıcak suyla kurduğu uzun ilişkinin kültürel hafızası olarak okumak gerekiyor. Termal kullanım düşünülüyorsa güncel tesis koşulları, suya giriş kuralları ve kişisel sağlık durumu yetkili işletme ile sağlık uzmanından ayrıca öğrenilmeli.

Benim için Hüdai’nin etkisi suya girmekten önce başladı. Buharın rüzgârla bir an açılıp bir an kapanması, uzaktaki çıplak tepeleri değişen bir sahneye dönüştürdü. Sabah erken saatlerde çevre daha sakin; kış ve geçiş mevsimlerinde açık hava sıcaklık farkı görüntüyü belirginleştirse de yol ve hava koşullarını önceden kontrol etmek akıllıca. Sandıklı merkezindeki gündelik hayatla kaplıca çevresi arasında kısa mesafe bulunması, termal deneyimi ilçenin çarşısı ve mutfağıyla birlikte düşünmeye imkân veriyor.

Hüdai’den ayrılırken üzerimde yalnız sıcak suyun çağrışımı yoktu. Asıl hatırladığım, bozkırın ortasında yerin altından gelen ısının sabah ışığını görünür kılmasıydı. Bazı yerler manzarasını taşla kurar; Sandıklı’da o manzarayı birkaç dakika boyunca buhar çiziyor.