Kula’da Yanık Ülkenin Siyah Toprağı: Lavla Peri Bacaları Arasında

Kula’nın dışına çıkınca toprağın rengi birden koyulaşıyor. Siyah lav parçaları güneş altında mat bir yüzey kurarken birkaç kilometre ötede yağmur ve rüzgârın incelttiği açık renkli sütunlar yükseliyor. Burada manzara tek bir dönemde oluşmuş gibi görünmüyor; ayağın altındaki her doku başka bir zamanı anlatıyor.

Kula çevresindeki volkanitler üç ayrı etkinlik evresiyle açıklanıyor. Gediz Vadisi’ndeki Burgaz mevkiinde ise ısı farkı, yağmur, rüzgâr ve erozyon yumuşak tabakaları aşındırarak peri bacasını andıran şekiller ortaya çıkarmış. Bölgenin ‘Katakekaumene’, yani Yanık Ülke adıyla anılması, siyah bazaltın bu geniş coğrafyaya verdiği sert karakteri iyi özetliyor.

Patikada yürürken yalnız biçimlere değil zemine de dikkat etmek gerekiyor. Gevşek taşlar ve yaz sıcağı kısa bir rotayı bile yorucu kılabilir; ilkbahar ve sonbaharın serin saatleri manzarayı okumak için daha elverişli. Tabiat anıtı sınırlarında kaya ve toprak örneği almamak, belirlenmiş izlerden ayrılmamak bu kırılgan jeolojik arşive gösterilecek en temel saygı.

Günün sonunda Kula bana ‘doğal güzellik’ sözünden daha fazlasını bıraktı. Siyah lavla açık renkli bacalar aynı kadrajda dururken yeryüzünün hem kuran hem aşındıran iki ayrı hareketi görünür oluyor; insanın payına ise yalnızca yavaşlamak ve o uzun zamanı fark etmek düşüyor.