Belemedik’te suyun ve demiryolunun çizgileri

Bir vadiden geçen demiryolu, manzaraya çizilmiş ince bir çizgi gibi görünebilir. Belemedik’te o çizgiye biraz daha uzun bakınca, dağın içinden geçmenin ne kadar emek istediği düşüncesi belirir. Pozantı’nın bu kesiminde orman, akarsu ve ulaşım birbirinden bağımsız üç başlık değil; aynı dar coğrafyanın farklı kullanımlarıdır. Bir doğa yürüyüşünü ilginç kılan da yalnız yaprakların rengi değil, bu peyzajın içinden insanların neden ve nasıl yol açtığını düşünmektir.

Adana İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, Belemedik’i Çakıt Çayı kıyısındaki yayla yerleşimi olarak anlatır. Pozantı Kaymakamlığı da vadi içinden demiryolunun geçtiğini ve burada istasyon bulunduğunu belirtir. Bu iki bilgi, ziyaret için sade bir bakış öneriyor: Suyu ve yolu birlikte izlemek. Akarsu kendi yatağını takip ederken ulaşım hattı farklı bir ihtiyaçla aynı araziden geçer. Vadinin biçimi, hem doğanın hareketini hem insanların hareketini sınırlar; manzaradaki çizgiler bu yüzden birbirine yaklaşır.

Sonbahar yaprakları fotoğrafta kolayca başrole geçer. Sarı ile yeşilin yan yana kaldığı dönem, Belemedik’i seçmek için anlaşılır bir neden. Fakat belli bir hafta sonuna kusursuz renk garantisi yüklemek doğru olmaz. Yaprakların durumu yağışa, sıcaklığa ve mevsimin ilerleyişine göre değişir. Gezinin değerini tek bir renge bağlamadığınızda, çıplak dalların vadiyi daha açık göstermesi veya bulutlu havanın taş yüzeylerdeki ayrıntıyı belirginleştirmesi de ilginç hale gelir. Doğa, ziyaret programımıza göre sahne değiştirmez.

Hattın kenarında durmak

Demiryolunu görmek, raylara çıkmak anlamına gelmemeli. Kullanılan hat üzerinde yürümek, tünel ağzında fotoğraf beklemek veya tren geçişini yakın mesafeden izlemek ciddi risk taşır. Güvenli ve izinli alanlarda kalmak, istasyon çevresindeki işaretleri dikkate almak gerekir. Bir vagonun fotoğrafa girmesini beklemek için kendi güvenliğinizden veya işletmenin düzeninden vazgeçmeyin. Ulaşım yapısı önce ulaşım içindir; gezginin görüntü isteği daha sonra gelir. Vadiyi anlamak için hattın üzerine basmak gerekmez.

Kaymakamlığın tanıtımında Birinci Dünya Savaşı sırasında görev yapan Alman personelle ilişkili yapılar ve mezarlık da anılıyor. Bu izleri görme düşüncesi, geziyi yalnız doğa gezisi olmaktan çıkarabilir. Ancak eski yapıların her bölümünü açık ve güvenli kabul etmek doğru değil. Dışarıdan görülen bir duvarın arkasında hangi durumda bir döşeme bulunduğunu bilemeyiz. Sınırlandırılmış alanlara girmeden, taşları yerinden oynatmadan ve mezarlığı bir dekor gibi kullanmadan dolaşmak, geçmişle kurulabilecek en temel saygı ilişkisidir.

Belemedik’e ulaşım için karayolu ve demiryolu seçenekleri tanıtımlarda yer alıyor; yolculuk günü kullanılabilecek tren ve dönüş saatleri ayrıca kontrol edilmeli. İstasyona varabilmek ile aynı gün uygun saatte dönebilmek farklı konular. Araçla gidilecekse yolun son bölümünün güncel durumunu öğrenmek, özellikle yağışlı havalarda yararlı. Kısa görünen mesafeye güvenip gün ışığını tüketmeden dönüş planı yapmak, geziyi rahatlatır. Telefon bağlantısının her noktada aynı olacağını varsaymadan temel rota bilgisini önceden saklamak da iyi bir hazırlık.

Yürüyüşte su kenarına yaklaşırken kaygan zemini ve mevsimsel akışı hesaba katın. Akarsuyun bir fotoğrafta sakin görünmesi, bütün kıyılarının güvenli olduğu anlamına gelmez. Yanınıza alacağınız su, hava koşuluna uygun ayakkabı ve küçük bir çöp poşeti, büyük ekipmanlardan daha çok işe yarayabilir. Müzik açmadan ve yaban hayatını yiyecekle yaklaştırmaya çalışmadan dolaşmak, vadinin başka sakinlerine alan bırakır. Doğayı görmek bazen kendi varlığımızı biraz azaltmayı gerektirir.

Pozantı’nın bu vadisinden geriye yalnız sonbahar rengi kalmasını istemiyoruz. Akarsu boyunca uzanan ağaçlar ile dağları aşmaya çalışan hat birlikte hatırlandığında, yolculuğun kendisi de görünür olur. Belemedik’te iyi bir durak, daha çok yere yetişmek için verilen mola değil; başka zamanlarda burada çalışmış insanların ve bugün buradan geçenlerin yolunu düşünmeye ayrılmış bir aralıktır.